Nerwica, skuteczne metody leczenia

Problemy i Trudności
07, styczeń, 2018

To, co dawniej uważano za nerwice, dziś jest podzielone na kilka oddzielnych zaburzeń, ponieważ okazało się, że różne symptomy różnie się leczy i inne podejścia są skuteczne dla poszczególnych problemów. Dlatego, mimo, że wciąż wiele osób mówi po prostu "nerwica", zależy mi aby poznać dokładne objawy, porozmawiać o każdym poszczególnym przypadku z osobna, aby pokierować klientem/pacjentem wykorzystując możliwie najskuteczniejsze środki.

Dlatego sami zastanówcie się, co dokładnie u siebie nazywacie, jako nerwica. Przyjrzyjcie się swoim objawom, zachowaniom, emocjom, myślom, a także, z czym wiążecie dane trudności (konkretne zdarzenie z przeszłości, niesprecyzowane źródło czy początek problemów, itp.), a także przyjrzyjcie się metodom pracy ze sobą, które do tej pory podejmowaliście: farmakoterapia, spotkania z psychologiem, czy może samotne, indywidualne próby znalezienia drogi wyjścia. Co było skuteczne, a co nie do tej pory?

Rozróżnienie lęku odczuwanego od domniemanego jest ważne i stanowi cenną wskazówkę dotyczącą przyczyn, nie tylko zaburzeń lękowych, ale także somatoformicznych i dysocjacyjnych.

Odmienne metody stosuje się względem: fobii, PTSD, napadów paniki, uogólnionych zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, niepokoju codziennego, zaburzeń somatyzacyjnych czy dysmorficznych zaburzeń ciała.

Przykłady skutecznych metod leczenia w różnych przypadkach:

-nerwica: fobie. Systematyczna desensytyzacja, ekspozycja i modelowanie (czyli terapie wygaszania) są bardzo skuteczne, niewielki odsetek nawrotów, czas terapii: tygodnie, miesiące (raczej nie dłużej niż pół roku); leki: inhibitory MAO są niebezpieczne, a po odstawieniu częste nawroty; środki przeciwlękowe jak alprazolam mają sporo skutków ubocznych i równiez nawroty po odstawieniu; SSRI nie ma szczegółowych danych o tym co dzieje się po zaprzestaniu kuracji, ale istnieje duże prawdopodobieństwo całkowitego nawrotu

-nerwica: PTSD, czyli zaburzenia po stresie urazowym. Leki przeciwdepresyjne i inne zwykle nieskuteczne; dobre efekty można uzyskać przez wczesną interwencję (metody: tzw. zaszczepienie stresu, poprzez uczenie różnych metod radzenia sobie ze stresem i terapia ekspozycji). Osoby, które mówią na głos, podczas terapii o traumatycznym doświadczeniu, przywołując je ze szczegółami, po wielokrotnym opowiadaniu historii, objawy PTSD wykazywało już tylko 10% osób badanych, w stosunku do 70% z grupy kontrolnej. Wyniki doświadczeń zachęcają do podjęcia terapii ofiary gwałtów, które zazwyczaj rezygnują z terapii by nie myśleć o gwałcie. Terapia psychologiczna nie leczy całkowicie zaburzeń stresu pourazowego, choć przynosi znaczącą ulgę i usuwa wiele objawów. Warto po takiej stosunkowo krótkoterminowej terapii zająć się dalszą pracą nad sobą. Medytacja wydaje się być skuteczną drogą (to juz jest tylko moja teoria, poparta jedynie obserwacjami prowadzonych przez lata grup medytacyjnych).

-nerwica: lęk paniczny. Leczenie farmakologiczne jest dość skuteczne, tak jak terapia behawioralno-poznawcza. Ponieważ zwykle lęk paniczny wiąże się z wyolbrzymioną interpretacją doznań cielesnych, leki osłabiają wrażenia cielesne, dlatego są skuteczne. Po odstawieniu jednak napady paniki wracają, bo błędna interpretacja się nie zmienia. Terapia poznawczo-behawioralna skupia się natomiast na zmianie interpretacji, co skutkuje długotrwała poprawą.

Jeśli chcesz wiedzieć jakie metody pracy mogą być w Twoim przypadku najskuteczniejsze, nie tylko powinieneś otrzymać "precyzyjną" diagnozę. Czasami problemy sie przenikają, każdy przypadek jest indywidualny i warto, aby rozmowa o konkretnych sytuacjach, emocjach i myślach była istotnym elementem terapii, a nie tylko "suche" wybranie metody.

Każdemu z Was potrzeba czegoś innego, bo jesteście w różnych miejscach, macie różne drogi, różne rzeczy zrealizowane, jeden rozumie coś, czego ktoś inny jeszcze do siebie nie dopuszcza, itd.. Dlatego bądźcie dla siebie wyrozumiali, potraktujcie samych siebie z szacunkiem i dobrocią i przyjrzyjcie się swoim dolegliwościom i rozpoznaniom bardzo osobiście. Warto zaufać komuś, kto będzie Wam towarzyszył w tej drodze. Zapraszam do Gabinetu lub po Pomoc On-Line.

 

Bibliografia:

M. E.P. Seligman; E.F Walker; D.L. Rosenhan "Psychopatologia", 2003, Poznań